نویسنده : حمید ستاری ; ساعت ٥:٥٩ ‎ق.ظ روز یکشنبه ٢٢ دی ۱۳۸٧

ای آفریننده عالم!

بگذار در باغ رویاهای تو گلی درخشنده باشم

یا می شود که من ستاره کوچکی بر نخ بی زمان عشق تو

همانند یک دانه بر گردنبند بی نهایت ملکوت تو جای بگیرم

الهی بزرگترین افتخار یعنی فرودست ترین مکان را

در قلب خود به من عطا کن

در آنجا من به آفرینش باشکوه ترین رویاهای زندگی خواهم نگریست