نویسنده : حمید ستاری ; ساعت ۱:٤٩ ‎ق.ظ روز شنبه ٢۳ آذر ۱۳۸٧

تو که نیستی که ببینی منو این دل شکسته

                                تک تنها توی غربت به امید تو نشسته

تو که نیستی که ببینی من و این دستای خسته

                                   یه ورق کاغذ خالی باید احساس شکسته

تو که نیستی تا ببینی منو این روزای غمگین

                                      یه سکوت سرد وحشی توی لحظه های غمگین

تو که نیستی ببینی منو این دیوار های سنگی

                                     فاصله بین منو توست کاش بگی بر می گردی

تو که نیستی تا ببینی منو این پلکای خیسم

                                       تو تموم بی کسیام دارم از تو مینویسم

تو کی نیستی تا ببینی لحظه هام بی تو چه سردن

                                          واسه نبودن  تو همشون معنی دردن