نویسنده : حمید ستاری ; ساعت ٦:۱۸ ‎ب.ظ روز یکشنبه ۸ شهریور ۱۳۸۸

 خدایا: پس من کی بیاموزم که لحظه های در کنارش بودن را قدر بدام؟

خدای مهربانم تو خودت خوب از احوال آشفته ی من هنگام نبودنش آگاهی پس چرا وقتی که هست ..پس چرا وقتی آغوش گرمش را برایم گشوده و برایم از عشق می خواند من اینگونه ام ؟

 سرد و بی احساس در حضورش و آشفته و پریشان در نبودنش............................

کمکم کن که احساسش را قدر بدانم.....