نویسنده : حمید ستاری ; ساعت ٦:۳۱ ‎ب.ظ روز پنجشنبه ٥ دی ۱۳۸٧

در شب تیره و تار

نوری از دور

نور از آفتاب وجود

روشن کرد دل غم دیده و فرسوده من

آن نور شد روشن بخش وجود

بیدار نشسته ام خوابم دگر نمیبرد

یاد نگاه تو یاد دستان گرم تو یاد نوازش نرم صدای تو

نجوای شبانه ی من است

در هوای خانه ام عطر تو پیچیده است

خواب از چشم من ربوده است